Wat voorafging:
Dit is de Prometheus, oftewel de X-303.
De energie in de naquadriacellen stijgt.
De besturingssystemen zijn overbelast.
Klaar om de reactormodule te lozen.
Met sublichtaandrijving duurt het jaren voor we weer op aarde zijn.
We kunnen via de poort op P3X-744 naar huis gaan en het schip repareren.
Het is geen nevel, maar wat dan wel?
Dat is nou zo spannend. Dat weten we niet.
En het bevindt zich toevallig bij de volgende afkoelplek?
Het zal ons hooguit twee uur extra kosten.
- U bent zowat niet te houden, hè? - Ik zal proberen kalm te blijven.
Zolang we dit bakbeest maar veilig thuis afleveren.
- Kolonel Ronson naar de brug. - Het is zover. Na u, majoor.
De hypermotoren raken oververhit.
- Zet ze uit, majoor Gant. - We verlaten de hyperruimte.
- Hoe staan we ervoor? - We zijn 49 lichtjaren opgeschoten.
Niet slecht voor hypermotoren uit een AIkesh.
Zo'n schip is tien keer zo klein.
Nog vijf van zuIke pitstops en we zijn thuis.
De sensoren pikken een schip op op 3000 kilometer.
- Wat voor schip? - Onbekend. Ze naderen wel heel snel.
Sla alarm.
- 2000 kilometer. - Schilden omhoog. Wapens klaar.
900 kilometer. Ze remmen nog steeds niet af.
- Wanneer kunnen we de hyperruimte in? - Over twee uur, als de motoren koud zijn.
Anders raken ze overbelast.
Kolonel, ik krijg vreemde signalen binnen.
We worden gescand.
Open een communicatiekanaal. Ik wil met ze praten.
U kunt.
Dit is kolonel Ronson, gezagvoerder van de Prometheus. Meld u alstublieft.
Kunt u mij ontvangen? Wij hebben geen kwaad in de zin.
Ze zijn nog maar 400 kilometer van ons vandaan.
Hun energieverbruik neemt scherp toe.
- Het verbruik blijft stijgen. - We moeten hier weg.
- Uitwijkmanoeuvre Delta. - In uitvoering.
- Rapport graag, majoor Gant. - Schilden op 69 procent.
- 53 procent. - Hulpvermogen naar de schilden.
Wapenofficier, wapens op scherp.
- Raketten een tot en met zes klaar. - Vuur eerste vier raketten.
Raketten vernietigd voor ze konden inslaan.
Ze lopen nog steeds op ons in. Schilden op 32 procent.
Vuur alle raketten af.
Wend het hulpvermogen weer aan voor de sublichtmotoren.
Als we de gasnevel ingaan, raken ze ons misschien kwijt.
- Schilden op 15 procent. - Dat halen we niet met sublichtmotoren.
Ik kan proberen om ons heel even de hyperruimte in te laten springen.
U hebt twee minuten.
Kom op, even maar.
POGING GEWEIGERD
- Wapens buiten werking. - Schilden op 10 procent.
Er komen van alle dekken schaderapporten binnen.
Majoor Carter aan de brug.
Meld u alstublieft.
Brug aan alle dekken.
Meld u alstublieft.
Dit is majoor Samantha Carter van de Prometheus.
Als enig overgebleven bemanningslid houd ik het logboek bij.
Bij een aanval door een vijandig schip ben ik buiten westen geraakt.
Toen ik weer bijkwam, was de bemanning verdwenen.
De hyperaandrijving doet het nog, maar de sublichtmotoren niet.
Misschien zijn ze geraakt.
Hopelijk zal nader onderzoek meer licht op de zaak werpen.
Eerst moet ik uitzoeken waar de bemanning is.
Ik heb het hele schip vergeefs doorzocht en kan nu nog maar één ding bedenken.
RESTERENDE VLUCHTCAPSULES: 000
Alle vluchtcapsules zijn weg.
Tijdens mijn bewusteloosheid is het schip geëvacueerd.
In de chaos ben ik achtergelaten.
Ik krijg de sublichtmotoren niet aan de praat, waarschijnlijk door de gasnevel.
Daar heb ik nog niets op kunnen vinden.
Zonder sublichtmotoren heb ik nog maar één optie.
OPENING HYPERVENSTER
OPENING MISLUKT
Verdomme.
Majoor Carter...
Let goed op. U moet hoe dan ook bij uw positieven blijven.
- Even een dutje doen. - Dat gaat niet.
Luister naar me. U bent gewond. Als u in slaap valt, gaat u dood.
Hebt u dat begrepen?
Ik weet het...
Als u in slaap valt, gaat u dood.
Twinkel, twinkel, kleine ster
Waarom sta je toch zo ver
Als ik m'n oogjes opendoe
- Is daar iemand? - Twinkel jij me vrolijk toe
Twinkel, twinkel, kleine ster
Waarom sta je toch zo ver
NOODSIGNAAL GEACTIVEERD
Ik heb een noodsignaal uitgezonden met de positie van de Prometheus.
Het kan eeuwen duren voor iemand dat oppikt.
Maar onze route was bekend en men doet er vast alles aan om ons te redden.
En als de bemanning nog leeft, hoop ik dat zij ooit hulp sturen.
Kortom, er zit niets anders op dan m'n tijd hier uit te zitten.
Er is voor enkele maanden aan water en voedsel.
Als ik het zuinig aan doe helemaal.
Kom je met me spelen?
Ik wil weten waarom het schip de hyperruimte niet in kan.
Het lijkt erop dat het hyperruimtevenster niet stabiel genoeg is.
De sensoren kunnen me niet vertellen waar de nevel uit bestaat.
Ik vermoed dat de gassen een abnormaal hoge dichtheid hebben.
Daardoor kan de emitter het vermogen niet goed overschakelen.
Als ik daar niks op vind, kom ik hier nooit meer weg.
Hier schiet je dus niks mee op.
Je draait al vier uur hetzelfde programma. De uitkomst blijft hetzelfde, hoor.
Ben ik in beeld?
Was je als god ook zo irritant?
Dat ligt eraan aan wie je het vraagt. Ik vond het zelf wel meevallen.
Ik wil niet rot doen, maar ik heb het druk.
Belachelijk. Je bent niet eens echt.
Zo moet je het niet zien. Ik ben meer jou dan mezelf.
Een deel van je onderbewuste, zeg maar. Dus of ik echt ben?
Dat moet je zelf maar uitmaken, maar het is een interessant vraagstuk.
Luister, je hebt de hulp hard nodig. Kun je niet gewoon meewerken?
Ik praat nu dus tegen mezelf.
Daar komt het op neer, ja.
- Ik kan inderdaad wel wat hulp gebruiken. - Goed zo.
Kom maar op met je advies. Mijn advies.
- Je pakt het totaal verkeerd aan. - Noem je dat helpen?
Je wou deze nevel zo graag bestuderen. Daarom wilde je mee op deze missie.
Nu ben je hier en ga je zitten mieren met hyperruimte-simulaties.
Het was je misschien nog niet opgevallen, maar ik ben gestrand.
Ja, in de nevel die je al jaren bestudeert.
Eindelijk kun je 'm van dichtbij bekijken. Grijp die kans dan.
Dit is iets wat we nog nooit gezien hebben en je kijkt er niet eens naar.
Dat is toch niks voor jou?
Ik ben al blij dat het me lukt om m'n ogen open te houden.
Kijk er nou eens goed naar. Geloof me nou maar, daar heb je wat aan.
SCHADE GEVONDEN ROMP AANGETAST
Goeie genade.
TIJD TOT ROMPBREUK
Heb je het gehoord van Sam? Er is vast iets mis.
We wachten al 18 uur op bericht. Dat lijkt me voor de hand liggen.
Er liggen sterrenpoorten op hun route.
Generaal Hammond stuurt er SG-teams heen. Ons ook.
Waarom?
Voor als ze gestrand zijn op een planeet met een poort.
- Dan hadden ze die poort al gebruikt. - Denk maar aan de eerste reis.
Toen strandden jullie op P7X-009. Daar was de poort onbekend.
Nou, ik moet het nog zien.
De Tok'ra's kunnen nu geen schip sturen, dus naar deze planeten gaan is...
Ja, wat wou je zeggen?
Het is tenminste iets.
Aanvulling op het logboek. De romp wordt aangetast door de gassen in de nevel.
Ik stuur meer energie naar de schilden, maar die bieden te weinig bescherming.
De aangetaste sectoren zijn vergrendeld, maar dat is een noodoplossing.
Als ik dit geen halt kan toeroepen, zal de romp uiteindelijk scheuren.
Twinkel, twinkel, kleine ster
O, wat ben je hoog en ver
Wie ben je en wat wil je van me?
En je straalt zo teer en zacht Twinkelt, twinkelt in de nacht
Kom maar mee.
Wacht...
Teal'c, heb jij gezien...
- Natuurlijk niet. - Ik kom je waarschuwen.
- Ja, ik weet het. Wakker blijven. - Dat is niet het enige.
De dingen zijn niet wat ze lijken.
Vertel mij wat. Ik praat met iemand die er niet is.
- Of jij bent degene die er niet is. - Wat bedoel je daarmee?
Ik denk dat jij samen met de rest aan boord van dat vijandige schip bent.
- Hoe weet je dat? - Misschien tasten ze je geest af.
Met jouw kennis kunnen ze de aarde aanvallen.
Draaf je nu niet door?
Ook al heb je gelijk en ben ik hier niet echt, wat moet ik daar dan aan doen?
Niets.
Weet je niks beters?
Ga maar na. Zolang jij probeert om de motoren te repareren
loop je het risico dat je per ongeluk iets prijsgeeft over de Prometheus.
Het is dus beter om maar niets te doen.
Dat kan ik niet.
Wees op je hoede.
Wacht nou. Waar ga je naartoe?
Je hebt het mis. Ik ben niet op een ander schip.
Ik ben hier.
Dit is echt.
Dit is de realiteit.
M'n hallucinaties nemen toe.
Ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud.
Ik maak alleen kans dit te overleven als ik het schip hier weg kan krijgen
zonder sublichtmotoren of hyperaandrijving.
Ik heb een manier bedacht, maar er kleven risico's aan.
Ik hoop het schip in beweging te krijgen door lucht te laten ontsnappen.
Kom op.
Hallo?
Ben je er nog?
Zal ik je mijn theorie eens vertellen?
- Zoek je iets? - Heb jij...
Een meisje gezien? Nee.
Je ziet er beroerd uit, weet je dat? Maar goed, mijn theorie.
Stel je voor dat die nevel geen zootje gassen is, maar een levend wezen.
De nevel leeft.
- De nevel is een levend wezen? - Met gevoelens en herinneringen.
Een ruimtewezen dus.
- Mafketel. - Waarom wordt 't schip dan aangetast?
- Omdat die gassen schadelijk zijn. - Of omdat het wezen zich belaagd voelt.
Als je ermee praat, laat het ons misschien gaan.
- Moet ik met een nevel gaan praten? - Baat het niet, dan schaadt het niet.
- En hoe moet ik dat aanpakken? - Via dat kleine meisje.
Misschien is zij wel de verpersoonlijking van de nevel.
Dat kan toch? Wie weet probeert de nevel zo contact te leggen.
Hier heb ik niets aan.
Praat nou maar met haar.
- Dat zong m'n moeder altijd voor me. - Merkwaardig.
- Ik ben zo moe. - Je mag nog niet in slaap vallen.
- Waarom niet? - We moeten praten.
Opeten. Je moet op krachten blijven.
- Hoe heet je? - Grace.
- Wie ben je? - Dat weet je wel.
Nee, dat weet ik niet.
Ik ben je vader.
Papa?
Het klinkt afgezaagd, maar het is de leeftijd.
Hoe ouder je wordt, hoe meer je als vader aan jezelf gaat twijfelen.
- Word nou niet kwaad, maar... - Ik weet het, ik zie er niet uit.
Ik wilde niets dan het beste voor je en moet je zien waar je beland bent.
Gelukkig bonst m'n hoofd te hard om daar over in te zitten.
Ben je gelukkig?
Gewoon antwoord geven.
Op het moment zit het wat tegen, maar over het algemeen wel, ja.
Niet waar.
Natuurlijk, je mag niet klagen. Je hebt alles in de hand.
- En dat is nou net het probleem. - Ik kan je niet helemaal volgen.
Er ontbreekt iets wezenlijks aan je leven en je bent je er niet eens van bewust.
Pap, ik ben wel gelukkig.
Ik maak ontzettend veel mee. Ik heb een fantastisch leven.
Maar je bent wel alleen.
Goed, de aanbidders lopen de deur niet plat, maar ik zit dan ook vast in de ruimte.
Smoesjes.
Dankzij je moeder wist ik dat er meer was in 't leven dan ambitie en carrière maken.
Ze gaf m'n leven zin en evenwicht,
ook al heb ik maar kort van haar mogen genieten.
En als ik haar nu voor het eerst ontmoette,
dan deed ik precies hetzelfde, al wist ik hoe het zou aflopen.
Zo gaat dat in de liefde.
Sam, ik weet dat je jezelf die ervaring hebt ontzegd
omdat je denkt dat het toch maar uitdraait op pijn en eenzaamheid.
Het is tijd om de dingen los te laten die je ervan weerhouden het geluk te vinden.
Je verdient het om van iemand te houden
die ook van jou houdt.
- En, kolonel? - Weer niks.
- Dit was helemaal tijdverspilling. - Het was een primitieve cultuur.
Hoe dan ook, ze hadden geen schip gezien. Dat is al de zevende planeet.
- Al iets gehoord van de Tok'ra's? - Ze hebben de route nagetrokken.
- Het schip lag niet op een stopplaats. - Misschien zijn ze afgedwaald.
Ze zoeken verder. Ze kijken nu ook in aangrenzende stelsels.
Hopelijk horen we binnenkort meer.
Ik wil het niet horen.
M'n hoofd staat er niet naar.
Oké, jij je zin. Wat had je?
Die keer dat u vermist werd, voelde majoor Carter zich net zo machteloos.
Ze vreesde dat ze u nooit meer terug zou zien.
- Maar jij niet? - Jawel. Ik beschouw u als m'n broer.
Jij bent toch al 140?
M'n kleine broertje dan. Maar daar gaat het nu niet om.
Luister, ik weet wat je wilt zeggen.
En dat waardeer ik ook wel.
Wil je ook een keer?
Het is leuk, hoor.
Ik vroeg me als kind altijd af hoe zo'n zeepbel in elkaar zat.
Oppervlaktespanning. Als moleculen samen...
Doe nou niet zo saai. Hier, probeer maar eens.
Zie je wel, leuk toch?
Oké Carter, niet bij de pakken neerzitten.
Ik vroeg me al af waar u bleef.
- Blijf je hier zitten? - Ik ben moe, sir.
Samantha, ik ben een hallucinatie.
- Daar zeg je toch geen "sir" tegen? - Macht der gewoonte.
Ga je je hier nog doorheen slaan? Of heb je de moed al opgegeven?
- Ik weet niet wat ik nog kan doen. - Je bedenkt wel iets.
Kom je me oppeppen?
Daar zijn we vrienden voor.
Daar zeg je me wat.
Waarom zou je jezelf iets voorliegen?
En als ik nou ontslag neem?
Verandert er dan iets of is dat maar een smoesje?
- Dat zou ik nooit van je vragen. - Omdat je niet om me geeft?
- Zeg dat dan, dan kan ik je loslaten. - Zo gemakkelijk?
- Dat zeg ik niet. - Wat let je om 't op de man af te vragen?
Ik doe m'n best.
Misschien ligt het probleem niet bij mij.
- Zeg nou zelf, zo ingewikkeld ben ik niet. - Ligt het dan aan mij?
Je speelt op zeker met mij, Sam.
Zolang ik verliefd blijf op jou, op iemand die onbereikbaar is,
kan ik niet gekwetst worden door een ander.
Jacob heeft gelijk.
Je verdient meer.
Ik zal er altijd voor je zijn, wat er ook gebeurt.
Geloof me nou maar.
- En wat nu? - Ga het vege lijf maar gauw redden.
Nog één ding.
Laat ook maar.
ROMPBREUK IMMINENT
- Wat wil je van me? - Hoe bedoel je?
Ik weet waarom de rest hier opdook, maar wat doe jij hier? Wat zoek je?
Ik zoek niks, maar jij wel.
Twinkel, twinkel, kleine ster Boven in de lucht zo ver
Zeg mij, zeg mij wat je ziet Ik zie lichtjes, een, twee, drie
- Wat is dat? - Dat snap jij toch niet.
- Dat weet je niet. - Ik ga m'n eigen zeepbel maken.
De hyperaandrijving hoeft niet op volle toeren te draaien.
Als het maar genoeg is om het ruimte- tijdcontinuüm van de nevel te verstoren.
Dan kan ik de sublichtmotoren starten.
Slim gevonden.
Wat doe je nu?
Ze wil de bemanning redden.
Dat is waanzin. Ga toch hulp halen.
- Daar is geen tijd voor. - Ze heeft gelijk.
Hou even op. Laat haar d'r gang gaan.
Dit is majoor Samantha Carter van het schip Prometheus.
Hoort u mij?
U zit hier al net zo lang vast als ik, maar ik weet hoe we weg kunnen komen.
Ik heb een voorstel. Als u m'n bemanning vrijlaat en ons ongestoord laat vertrekken
zorg ik dat u de nevel uitkomt. Hebben we een afspraak?
Wat zullen we nu beleven?
Dat is een heel verhaal, maar ik heb nu even geen tijd.
Ik maak een hyperruimte-bel om ons en hun schip, om zo de nevel uit te komen.
Hè?
Ik leg het zo allemaal wel uit.
- En nu? - Afwachten of ze woord houden.
- Goed gedaan, majoor. - Mag ik me terugtrekken?
Allicht. Breng haar naar de ziekenboeg.
Jack?
Pardon?
Neemt u me niet kwalijk.
Tja, een zware hersenschudding, hè? Geen wonder dat je in de war bent.
- Hoe lang heb ik vastgezeten? - Ach, tijd is maar betrekkelijk.
Vier dagen.
Het leken wel weken.
De groeten van Teal'c en Daniel.
Ze plannen een feestje voor als je opgeknapt bent. Compleet met taart.
- Een taart? - Mijn inbreng.
Ik verheug me er nu al op.
Heb je nog iets nodig? Lectuur? Een jojo?
Nee, ik lig hier goed zo.
Zeker weten.
Nog bedankt, sir.
Waarvoor?
Nergens voor.
Geen dank. Ik help graag nergens mee.
Rip by RyFeR www.ondertitel.com